بزرگوارش به او فرموده است : اى فرزند ! در راه حق ايستادگى كن ، هر چند كه تلخ و ناگوار باشد ( 117 ) . » ابن ابى سمّاك از امام صادق ( ع ) نقل مىكند كه مردى از مردم جبل ، از امام ( ع ) مسأله‌اى را پرسيد ، و آن حضرت پاسخى كه داد ، بر خلاف خواست و ميل آن مرد بود ، امام ( ع ) در چهرهء او آثار ناراحتى را مشاهده كرد ، فرمود : « آى مرد ! در برابر حق پايدار باش ، زيرا كسى در برابر حق هرگز استقامت نمىكند مگر آن كه بهتر از آن را خداوند به او عوض مىدهد ( 118 ) . » ابن رباط مىگويد : از امام صادق ( ع ) شنيدم كه مىفرمود : « براستى طرفداران حق از آغاز همواره در سختى و مشقّت بوده‌اند ، امّا اين سختى مدّتش كوتاه است و سرانجام عافيت طولانى در پى دارد ( 119 ) . » هم على بن رآب و هم كرام بن عمر و خثعمى ، از ابو بصير ، و او از امام صادق ( ع ) نقل كرده‌اند كه فرمود : « خداوند بزرگ بندگان مخلصى در روى زمين دارد كه هيچ تحفه ( 120 ) اى از آسمان به زمين نازل نمىشود مگر اين كه آن را از آنها برمىگرداند ، و هيچ بلايى نازل نمىشود مگر اينكه متوجه ، آنها مىسازد ( 121 ) . » از سكونى و او از امام صادق ( ع ) از قول على ( ع ) نقل كرده است كه پيامبر خدا ( ص ) فرمود : « همانا بندهء خدا براى هر گناهى از گناهانش صد سال بازداشت مىشود در حالى كه به برادران و همسرانش در بهشت مىنگرد ( 122 ) . » محمد بن مسلم از امام باقر ( ع ) نقل كرده است كه على ( ع ) مىفرمود : « تنها معيار عمل ، خوشنودى و ناخوشنودى از كار است ، در حقيقت شتر [ حضرت صالح ( ع ) ] را تنها يك مرد پى كرد ، اما چون ديگران از كار او اظهار رضايت كردند ، مشمول عذاب الهى شدند ، و از طرفى اگر رهبر عادلى قيام كند ، مردمى كه به حكومت او راضى باشند و او را در راه اجراى عدالت يارى كنند ، سرپرست